Rozdział 15 : Secrets

Każdy ma sekrety. Ludzie anioły dobre i złe. Wszyscy. Właśnie siedziałam na kanapie i oglądałam TV gdy nagle rozległ się dzwonek do drzwi. Chłopcy przed chwilą poszli więc to na pewno nie oni. Zaciekawiona poszłam otworzyć drzwi. Otworzyłam ale nikogo nie zobaczyłam zamiast tego na podłodze leżała kopert ana niej było napisane stylowym pismem "Laure Cruise". Zaciekawiona podniosłam ją i zamknęłam drzwi. W drodze do pokoju otworzyłam kopertę i zaczęłam czytać.

"Nie wszyscy są tacy jak myślisz. Każdy ma sekrety"

Tylko tyle. Taka była cała wiadomość. Nie było podpisu ani niczego. Zastanawiałam się kto mógł mi to wysłać ale nikt nie wpadał mi do głowy. I o kogo chodziło w tym liściku? Nialla? Harrego? Nie wiem. Położyłam się na kanapie a ostatnie co zapamiętałam to blondyn który wnosił mnie po schodach do pokoju....

*

Obudziło mnie stukanie. Spojrzałam w stronę balkonu i zauważyłam Harrego. Podeszłam do okna balkonu i otworzyłam go. Na dworze było zimno i padało. Harry był cały przemoczony i widząc jego skrzydła domyśliłam się, że tu przyleciał. Miał na sobie czarny t-shirt, Jeansy i skórzaną kurtkę.  Miał mokre włosy które opadały lokami na jego twarz.

- Wejdź - powiedziałam i przesunęłam się żeby zrobić mu miejsce. No pięknie będę musiała teraz pościerać - Mogę się dowiedzieć czemu tu przylatujesz w środku nocy podczas ulewy?

Popatrzył na mnie tymi swoimi głębokimi zielonymi oczami i odgarnął włosy ręką do tyłu.

- Nie wiem. Nie mogłem spać więc postanowiłem polatać i nagle zorientowałem się, że lecę do ciebie i ...- nagle uciął

- I? - zapytałam zaciekawiona co takiego zacięło Harrego

- I po drodze do ciebie uświadomiłem sobie jedno. Że powinienem tobie powiedzieć prawdę. Bo widzisz podczas egzaminu dostałem zlecenie. Miałem się do ciebie zbliżyć. Zdobyć twoje zaufanie i rozkochać ciebie we mnie. Nie wiem dlaczego ale miałem rozkaz. Gdy lepiej cię poznałem zrozumiałem, że nie tylko lubi.ę cię bo muszę ale naprawdę i - znowu zaciął - i chyba cię kocham

Stałam wryta i zaczęłam myśleć. On udawał. Udawał, że mnie lubi. A ja mu uwierzyłam.

- Wyjdź - powiedziałam z zaciśniętym zębami i ledwo powstrzymywałam się od płaczu. Gdy Harry nie ruszył się z miejsca powiedziałam głośniej - WYJDŹ! 

Gdy zniknął zamknęłam za nim drzwi balkonu oparłam się o nie i dałam upust emocją. Po prostu się rozpłakałam. Pomyślałam o liściku tak nie wszyscy są tacy. Każdy ma sekrety.

***

Hej! I jak? Podoba się wam? Postanowiłam zrobić jakąż akcję i proszę! Dziękuję za nominacje do Libstern Awards ale nie dodaje odp na pytania bo nie mam kogo nominować ;)